ISO 8573 to seria międzynarodowych norm dotyczących czystości sprężonego powietrza. Norma określa maksymalne dopuszczalne poziomy zanieczyszczeń, takich jak woda, olej i cząstki stałe, w systemach sprężonego powietrza. Norma podzielona jest na kilka części, z których każda obejmuje inny aspekt czystości sprężonego powietrza.

Na przykład część 1 normy obejmuje ogólne wymagania dotyczące czystości sprężonego powietrza, podczas gdy część 2 obejmuje metody pomiarowe stosowane do określania poziomów zanieczyszczeń w sprężonym powietrzu. Norma definiuje również klasy czystości sprężonego powietrza, przy czym klasa 1 jest najwyższa, a klasa 8 najniższa.

Każda klasa odpowiada innemu zestawowi maksymalnych dopuszczalnych poziomów zanieczyszczeń, a klasa, którą musi spełniać konkretny system sprężonego powietrza, będzie zależeć od zastosowania, w którym sprężone powietrze będzie używane.